Bally - Theatre of Magic

De Theatre of Magic werd ontworpen door John Popadiuk en kwam aan het begin van 1995 op de markt. Het is één van de vier ontwerpen (World Cup Soccer, Theatre of Magic, Tales of the Arabian Night) van Popadiuk die door Bally/Williams op poten werd gezet. De Theatre is mijn favoriet gevolgd door Cirqus Voltaire uit 1997. Er zijn ruim 6500 exemplaren van gemaakt.	tom01.html	tom02.html	tom03.html
Mijn eerste Theatre heeft ongeveer een jaar in mijn gameroom gestaan. Een mooi exemplaar met een keurig speelveld en een prima kabinet. Keurig speelveld? Tja, behalve dan de zwarte randjes om de "illusions". Dit zijn de acht inserts welke zich op het speelveld bevinden tussen de slingshots.	tom04.html	tom05.html	tom06.html
Toen ik de kast net in het bezit had zat er nog niks. Maar na een paar maanden waren ze er ineens. Van die kleine rechthoekige zwarte streepjes. En daarna werden ze alleen maar groter. Na een jaar waren de illusions helemaal niet meer te zien, er zat gewoon een grote zwarte vlek in het midden. Vreemd, erg vreemd.	tom07.html	tom08.html	tom09.html
Deze grote zwarte vlek in het midden liet zich niet aan iedereen zien. Wel aan mij, maar niet aan vrienden of familie bijvoorbeeld. "Mooie kast René, daar zul je wel blij mee zijn!" Jaja, tuurlijk. Laat je ogen eens nakijken mafkees.... Zonde van zo'n kast natuurlijk. Technisch 100% in orde, mooi kabinet, heerlijk om op te spelen en dan gebeurt zoiets....	tom10.html	tom11.html	tom12.html
Een nieuwe eigenaar was snel gevonden. Deze was er blij mee en is dat waarschijnlijk nog steeds. En voor mij kon de zoektochperst naar een/ nieuwe Theatre beginnen. Maar, dan wel zonder die de zwarte strepen in het midden!	tom13.html	tom14.html	tom15.html
Hoeveel Theatres zou ik uiteindelijk hebben bekeken? Moeilijk te zeggen maar het waren er veel. En het vervelende was, ze hadden allemaal van die dikke zwarte strepen. En nog veel meer vervelend was dat bijna niemand anders het zag ("Wat bedoel je dan? Waar dan? Ik zie niks"). Of dat bijna niemand zich er aan stoorde (" Ja, maar deze flipper is ook al twaalf jaar oud hoor").	tom16.html	tom17.html	tom18.html
Wanneer de nood het hoogst is, of wanhoop eigenlijk, dan is de redding nabij. Een verzamelaar uit Den Haag bood mij zijn Theatre aan. En niet zomaar een exemplaar, een Theatre met een PFR speelveld, vergulde ramps, nieuwe decals op het kabinet, nieuwe plastics et cetera et cetera... Dat begon er op te lijken.	tom19.html	tom20.html	tom21.html
Eind van het verhaal? Niet echt. Er moest nog wel even gewerkt worden. De hele kast lag uit elkaar. Het speelveld wachtte op haar schoonheidsbehandeling in Amerika. Onderdelen, van het speelveld en van het kabinet, lagen in verschillende dozen tussen onder onderdelen van andere kasten (Medieval, Monster Bash, Cactus Canyon en nog een paar anderen).	tom22.html	tom23.html	tom24.html
In de zomer van 2008 kwamen eindelijk het speelveld terug uit de States. Mooi? Errug mooi! Het opbouwen kon beginnen. In overleg hebben we besloten dat ik het opbouwen zelf voor mijn rekening zou nemen. Om een aantal redenen had dat in ieder geval mijn voorkeur. De belangrijkste: snel beginnen!. Een andere reden om dit project in eigen beheer uit te voeren was het kabinet. Nieuwe decals aanbrengen op een kabinet is in mijn optiek een noodgreep. Vaak blijf je toch over met een kater na een jaar of twee (pootschade bijvoorbeeld). Heb je te maken met een Cactus Canyon dan ontkom je er niet aan. Maar een Theatre met een mooi kabinet is relatief eenvoudig te vinden. En dat bleek ook het geval zijn.	tom25.html	tom26.html	tom27.html
Na "enkele" uurtjes noeste arbeid (80?) staat de kast in een schitterende staat op haar plaats. Volledig gereviseerd van onder tot boven, van trunk tot print. Nieuwe ramps, nieuwe plastics, gouden poten, dito siderails en lockdownbar...... een plaatje!