Na het uitpakken en installeren heeft de Big Bang Bar zijn plaatsje gevonden. Na de Lord of the Rings, The Simpsons Pinball Party en Nascar is het de vierde HUO/NIB in mijn collectie. Dat brengt het totaal nu op 15 stuks. Is het de mooiste flipper? Is het de flipper met het beste spel? Nu nog moeilijk te zeggen, maar één ding is zeker: het is wel de flipper met het beste verhaal. Het verhaal dat begon met het einde van Capcom in 1996.Nadat Capcom 14 prototypes van BBB had gemaakt, was het de bedoeling dat de productie in februari 1997 gestart zou worden. Maar helaas, het doek viel voortijdig en de geplande productie bleef uit. Het zag er naar uit dat het beste model van Capcom nooit gemaakt zou worden. 

Gene Cunningham van Illinois Pinball kocht eind jaren negentig de gehele inventaris op van de pinball divisie van Capcom. Met daarbij de vele onderdelen en alle productie tekeningen. Alles met alles, zo bleek later, voldoende om 183 exemplaren van de BBB te maken. En dat was hij ook van plan…

 Velen hadden een mening en weinigen geloofden erin. Maar dan: in 2004 startte de productie en twee jaar later, in de zomer van 2006, werden de eerste twaalf kopers blij gemaakt met de eerste exemplaren. Dit waren allen Europeanen. De Amerikaanse kopers moesten nog even wachten: de productie draaide nog op volle toeren en hun exemplaren zouden pas in het voorjaar van 2007 geleverd kunnen worden. 

Kort daarna, winter 2006/2007, kreeg een groep uit Duitsland/Zwitserland het voor elkaar om er nog drie stuks te bemachtigen. Dat bracht het totaal in Europa ingevoerde exemplaren op 15 stuks.En hoe zit het dan met mijn exemplaar? Via Jonathan Joosten vernam ik in het najaar van 2006 dat er twee Amerikaanse kopers hadden afgehaakt. De kasten werden opnieuw aangeboden aan de (Amerikaanse) markt. Omdat een aantal Europese kopers inmiddels flink verdiend had bij de verkoop van hun exemplaren, besloot Cunningham de prijzen te verhogen. Jammer natuurlijk, maar met de gunstige dollarkoers en de gestegen marktwaarde nog steeds een interessante aanschaf in mijn optiek.Vandaar dat ik Jonathan Joosten gevraagd had te bemiddelen bij de aanschaf. Dat leek allemaal vrij voorspoedig te gaan. Binnen een week had ik een productienummer uitgekozen en was de deal rond. Dacht ik. Dus niet bleek algauw. 

Na enkele weken niets vernomen te hebben, besloten we te informeren naar de status. Want ik begreep dat de productie zijn einde naderde en ik wilde graag wat meer weten over de betaling en het verzenden et cetera. Wat bleek? Zonder kennisgeving had men besloten af te zien van de overeenkomst. "Mijn" kast zou tesamen met een ander exemplaar geveild worden op een evenement in Texas. De reden van deze plotselinge ommezwaai bleek gelegen in het feit dat men niet meer verantwoordelijk wilde zijn voor het exporteren naar Europa. In de beleving van het bedrijf een te groot risico en daarmee leek de kans verkeken. Rare jongens, die Amerikanen. Zo heb je een deal en zo heb je niks. Direct nadat ik het slechte nieuws vernam gereed ik mij vast aan de laatste strohalm. Ik stelde voor om zelf alles te regelen vanaf het moment van het verlaten van de fabriek. Na een week intensief bellen en faxen met mevrouw Cunningham (e-mail gebruikt ze niet, alleen faxen) was het opnieuw rond. Nu onder de voorwaarde dat het vervoer mijn volledige verantwoordelijkheid was en dat er (uiteraard) direct betaald werd. 

Oef, dat leverde behoorlijk wat stress op. Je betaalt je zuurverdiende centen aan wildvreemden en je moet vervolgens maar zorgen dat je er iets voor terugkrijgt. Achteraf bezien viel het allemaal wel mee natuurlijk maar de zes weken dat de kast onderweg is geweest… Ik had te zorgen dat de pinball opgepikt werd bij de fabriek, er moest een haven gevonden worden, een mannetje diende de doos op een boot te zetten et cetera et cetera. En nu staat hij er dan. Voor Europa nummer 16. Op z'n eindbestemming. Of de kast ooit nog weggaat? Dat dacht ik niet.

Mevrouw Cunningham vroeg mij nog naar de foto's van het uitpakken en plaatsen van de kast. Voor haar plakboek. Vol trots vertelde ik haar een mooie gameroom te hebben met een twaalftal kasten in verzamelstaat. "Wat leuk", zei ze enthousiast, "mijn man is ook verzamelaar, hij heeft er ongeveer 1000 speelklaar opgesteld staan". "Kom vooral eens kijken en spelen als je in de buurt bent", voegde ze er nog aan toe.Tja, je hebt altijd baas boven baas.